31.05.15

"Od czerwca już naprawdę będę pisał regularnie" - powtarzam sobie od 30 dni. Ale po co czekać kolejny?

Myślę o ostatnich lekturach, ich doskonałej różnorodności. Eseje Simica. Bezcenny Miłoszewskiego. Zbudź się. Żywot Buddy Kerouaca. Listy Miłosza Zaraz po wojnie. Korespondencja z pisarzami 1945-50. Pierwszy tom Millenium (w końcu!). Holoubek. Rozmowy Małgorzaty Terleckiej-Reksnis. Różne wiersze z tomików wydanych z okazji Festiwalu Miłosza i, jak do tej pory, przeglądanych pobieżnie. Dlatego u dołu, na zakończenie, wynotowuję tu utwory Ryszarda Kapuścińskiego z Notesu.

Chciałem przygotować trochę cytatów, wypocić kilka komentarzy. Takie były moje zamiary. Wnioski? Zbyt długi czas bez kryminału.

Przypomina mi się wcześniejsza lektura - Pod osłoną nieba Paula Bowlesa i wynotowane strony, gdzie znalazłem piękny fragment nadający się do przepisania tutaj. Czekałem za długo, teraz wydaje się jakoś mdły, banalny, choć z potencjałem. Dobra, amerykańska proza. Ukochane Maroko, otarcie o mistykę, poszukiwanie i walka.

***

Znaleźć słowo trafne

które jest w pełni sił

jest spokojne

nie histeryzuje

nie ma gorączki

nie przeżywa depresji

można mu ufać

znaleźć słowo czyste

które nie spotwarzyło

nie doniosło

nie wzięło udziału w nagonce

nie mówiło że czarne to białe

można mieć nadzieję

znaleźć słowa skrzydła

które by pozwoliły

bodaj na milimetr

unieść się nad tym wszystkim

 

Niestety, nie unoszę się. Mnożę nietrafne, rozhisteryzowane lub depresją przesiąknięte notki.
I jeszcze jeden. Już sam nie wiem, czy przytaczane wiersze kursywować. Zdam się na zew chwili i pozostanę niekonsekwentny. 

***

Jogin Ramamurti

każe zakopać się w grobie

zostanie tam tydzień

lekarze zaświadczą że nie ma oszustwa

kto chce może zejść tunelem w dół

zobaczyć przez szybę:

Ramamurti leży w grobie

jest nieruchomy

nie oddycha

wszyscy są proszeni o składanie datków

ten pogrzebany chciałby coś zarobić

po to poszedł do grobu –

żeby przeżyć

po tygodniu odkopują jogina

Ramamurti wychodzi

jest osłabiony

dotknął absolutu

to zawsze wyczerpuje

kłania się zebranym

liczy datki

sto dwie rupie

mniej niż dziesięć dolarów

wszyscy rozchodzą się

zostaje pusty grób

Ramamurti zmartwychwstał

ale to nadal nędzarz

mijają tygodnie

nie ma co jeść

umiera z głodu

wracam do grobu

mówi

tylko w śmierci

życie

05.05.15

Widzę tu jakieś cztery wersje robocze.
Jedna to ta, którą właśnie piszę.
Druga jest pusta.
Trzecia to ładny cytat.
Czwarta - akapit będący uniwersalnym wstępem:

Brakuje mi pomysłu, zdania chociaż, by jakoś zręcznie obudować notkę z kolejnego dnia.
Brak ochoty, bodźca, impulsu, przymusu, wiersze wolno pisać rzadko i niechętnie, a przecież nie o wiersz tu chodzi, lecz wrażenie jakieś, wypis, notatkę, cytat, jak zwykle, zgodnie z wytycznymi. Czy dni tak puste? [Czy zupa zbyt słona? - przyp. mój]

Otóż ja miałem pierwsze zdanie, ale dopiero, kiedy tu wszedłem, i przyszło ono do mnie bez drugiego. Myślałem, że może napiszę coś o lekturach, ale czytam raczej biernie, przemykając przez książki jak zając podczas rui przez świeżo zaorane pola (jeśli zające podczas roi przemykają przez świeżo zaorane pola - nie wiem, wiedzę czerpię z Nad Niemnem). Kasuję je (książki) (uwielbiam takie nawiasy jak ten przed tym, który teraz Pani/Pan czyta, śmieszą mnie bardziej niż książki Hellera (Josepha)) jak bilety w miejskim autobusie - rzadko, a zaraz po skasowaniu wyrzucam, o ile o wyrzuceniu pamiętam.

Martwi mnie mój styl. Za dużo Pilcha, Rudnickiego, Karpowicza. Czas wrócić do Orzeszkowej, Dąbrowskiej i Żeromskiego - och, cóż jest piękniejszego niż rozdarte sosny?

Dobra, wracam już do milczenia.

Na koniec wyjątek z powieści pt. Czuła jest noc autorstwa Francisa Scotta Fitzgeralda, które pełne nazwisko wolałem wygooglować, żeby nie palnąć Scotta Geralda. Oto ów wyjątek o pewnej mądrej kobiecie, lecz jakiej, nie pamiętam - wypisałem to lata temu na jakimś urywku, który niedawno wpadł mi w ręce. Zresztą książki i tak nie doczytałem.

Znała niewiele słów, a nie wierzyła w żadne, więc na tym świecie była raczej milcząca.

Defetystyczna tandeta. Nie jest to najlepsze zamknięcie, ale brak mi sił na szukanie lepszego. Zamilczę już lepiej ciałem i duszą.